Impresoj de la studosemajnfino en la Nivon-domo “August Reitsma”
Jam en la frua posttagmezo de la 4-a de novembro la plimulto de la partoprenontoj alvenas por studsemajnfino en la Nivon-domo “August Reitsma” en la ĉemara vilaĝo Hoek van Holland. Baldaŭ sonas entuziasmaj vortoj kaj ridado de malnovaj geamikoj kaj novuloj. Kune kun perfekta pizosupo, teo kaj kafo, faritaj de nia eminenta kuiristo Sievert kaj la organizantoj Marijke kaj Vinus Lathouwer, ni formanĝas niajn kunportitajn manĝaĵojn. Tiun vesperon ni plenigas per agrabla babilado, reciproka informado, sociaj ludoj, gitar- kaj pianludado ktp. Sabatmatene alvenas la resto de la grupo. Post la komuna matenmanĝo la ĉeestantoj dividiĝas en kvar studogrupojn. Ilin gvidas Rob Moerbeek, Bert de Wit, Roel Haveman, Arjen Sjoerd de Vries kaj Johan van der Hoek. Helpe de ili, en gaja, tre harmonia etoso, ĉiu levas dum la sabato kaj la dimanĉo sian lingvonivelon. Estas bonega vetero. Bert eĉ dufoje instruas siajn lernantojn ekstere! Ankaŭ la komenca grupo de Johano studas, promenante en la ĉirkaŭaĵo de la domo. Ili lernas la nomojn de multaj ĉiutagaj aĵoj. Alide kaj Lieke entuziasme provas per stratokreto kapti la lernintajn vortojn en siajn unuajn frazetojn en la nova lingvo. Mallonge dirite, la novembra studsemajnfino estis sukcesa, lerniga, ĝuinda kunesto. La sekva studsemajnfina kunesto okazos de la 16-a ĝis la 18-a de marto 2012 en Schoonloo, Drenthe. Ne forgesu aliĝi ĝustatempe, se vi volas studi en optimisma etoso kaj belnatura ĉirkaŭaĵo. La nombro da litoj estas limigita!
Studosemajnfino en "De Strubben" en Schoonloo, Drenthe, en marto.
Ans kaj mi komencis sufiĉe frue nian vojaĝon de Leiderdorp al Schoonloo, sed estis tiom da vicoj, ke ni alvenis nur je la sesa kaj duono.
Sed staris preta por ni bongusta supo kiel akompananto de niaj kunprenitaj sandviĉoj.
Ni instaliĝis en alian ol al ni asignitan ĉambron, ĉar la rulkurteno en ĝi ne funkciis.
La vespero estis pasigata en agrabla etoso, helpe de bongustaĵoj sur la tabloj kaj trinkaĵoj sur la ĉareto.
Ni interkonatiĝis kaj diskutis pri ĉiaj aferoj, sed ne ĉiam ni parolis Esperanton!
La sabatan matenon, post fortiga matenmanĝo prizorgita de niaj kuiristoj Sievert kaj Vinus, ni komencis la lecionojn.
La plej granda grupo estis gvidata de Rob (ĉi-foje estis nur unu Rob), en kiu estis ankaŭ mi. Ans partoprenis kiel komencinto la lecionojn de Arjen-Sjoerd kaj Roel.
Laŭ tio, kion mi aŭdis de Ans, la grupo tre aktive parolis pri multvariaj temoj. Johan prizorgis preskaŭ privatan instruadon al Vincent,
kiu iumomente gluis al ĉiuj ĉeestantoj etikedojn, kiel "instruisto", "komencanto" aŭ "erudiciulo". Sed mi ne forgesu la klason por infanoj aŭ junuloj,
kie Marijke per filmo kaj ludoj instruis al filino de Wald.
Post bongusta lunĉo kaj paŭzo la lecionoj kontinuis ĝis la vespermanĝo, denove sukcesnumero de niaj kuiristoj.
Vespere grupo de viroj parolis longe pri sia servodaŭro en la armeo, malfacile eldireble en Esperanto.
Dimanĉon post la matenmanĝo sekvis la lastaj serioj de lecionoj.
Post la tagmanĝo oni dankis la instruistojn kaj la kuiristojn, la oficiala foto de la semajnfino estis farita, kaj la volontuloj faris la necesajn puriglaborojn.
Fine oni povis elekti aŭ promenadon aŭ pluan lecionon. La plimulto iris promeni.
Tiumaniere finiĝis agrabla kaj sukcesplena semajnfino en Schoonloo, pro kio ankaŭ la organizintoj estas dankindaj.
Ankoraŭ menciindas la temoj priparolataj en mia lerngrupo ĉe Rob: "evitindaĵoj kaj arkaikaĵoj en PIV", la malferma parolado de Zamenhof en la kongreso de Antverpeno en 1911,
tradukita poemo de Truus Menger, testo pri tabelvortoj, kaj paĝoj el romano de Claude Piron.
Ĝis ĉi tie estas la raporto de Kees Neeft, kiu partoprenis la studosemajnfinon kune kun sia edzino Ans.
Roel kaj Arjen-Sjoerd instruis la grupon de komencantoj kaj komencintoj. Estis nur du komencantoj, do ili ĝuis la plenan atenton de la instruistoj kaj sekve devis labori des pli forte! Kun Roel kaj Arjen-Sjoerd ili ekzercis sin pri konversacio, gramatiko kaj prononco. Feliĉe estis ankaŭ tempo por kelkaj ludoj por iom malstreĉiĝi. Poste ili mem dividis la grupon en du partojn. Wald ricevis privatan instruadon de Roel. Kaj nia kuiristo Sievert, senŝeligante la terpomojn, streĉis siajn orelojn por ankaŭ lerni iom da Esperanto! Kaj Marijke sidis kun Shannon ĉe la dvd-aparato, por kontinuigi la videokurson de Mazi en Gondolando. Shannon jam antaŭpreparis sin kun kajero dividita en la partojn: vortaro (propra), reguloj (de la gramatiko) kaj frazoj memorindaj. Tre bone! Marijke kunprenis denove kopiojn de la aktiviga libro por infanoj, kiu apartenas al la kurso. Kaj horloĝon el ligno por ekzerci sin pri la horoj, kaj ankaŭ la kvaronojn kaj minutojn ŝi komprenis! Rigardante, parolante kaj ludante, ili finstudis la unuan parton de la kurso. Eĉ la skemo de la korelativoj estis traktata. Kaj en la paŭzoj ŝi aŭdigis al la patro kion ŝi ĵus lernis. Ĉu tiel la kurso iĝis konkurso? Dum la paŭzoj oni povis aŭdi de tempo al tempo mallaŭtajn orgensonojn. Tio estis Vincent, ludante la puloj-marŝon, sur granda elektrona orgeno, kiu staris en angulo de la sidosalono. Li instruis tiun melodion al Shannon, kaj kune ili ekzercis ĝis Shannon mem povis ludi la tutan melodion. Tre amuze! Kvankam la malmultaj partoprenantoj, 12, la semajnfino estis denove tre sukcesplena.
La sekvonta studosemajnfino okazos de la 4-a ĝis la 6-a de novembro en la Nivon-domo August Reitsmahuis en Hoek van Holland.
Ni mendis 34 litojn, kun la ebleco plivastigi ĝis 40. Do aliĝu amase!
Grava komunikaĵo estas, ke Joeri Smolders ne plu estas organizanto, li finis sian laboron. Vinus Lathouwers transprenis lian taskon.
Ni dankas Joeri kore pro lia multa laboro dum la pasintaj 6 jaroj, kaj pro la kunlaborado.
Do la retadreso studosemajnfino@esperanto-nederland.nl ekde nun kondukos al familio Lathouwers.
Poŝta adreso: Kruiszwin 1205, 1788 LE Julianadorp. Telefono: +31 (0)223-643781.
Impresoj de la studosemajnfino
De la 6-a ĝis la 8-a de novembro denove okazis studsemajnfino en la NIVON-domo De Hoogkamer en Vlaardingen (iam mia naskiĝurbo).
Jam vendrede vespere alvenis multaj partoprenantoj. La studsemajnfino por mi persone ne nur estas por plue lerni Esperanton, sed ankaŭ por denove renkonti geamikojn kaj gekonatojn de aliloke el la lando.
Por komencantoj estas bona okazo por ekkoni la parolatan lingvon, klopodi kompreni la paroladon kaj transiri la sojlon por mem kuraĝi paroli.
Ĉu mi mem post tiom da jaroj ankoraŭ bezonas pluan lernadon de la lingvo ? Jes, certe, mi devas konfesi ke malgraŭ preskaŭ ĉiutaga uzado de Esperanto mi ankoraŭ faras multajn erarojn.
Mi forgesis diversajn aferojn, estas aferoj, pri kiuj mi dubas, ofte mi renkontas neatenditajn gramatikajn problemojn.
Estas bone, ke, flanke de niaj klubvesperoj, ekzistas tiaj semajnfinoj, kie ni povas konsulti niajn lertajn, servopretajn kaj precipe paciencajn instruistojn. Honoron al ili !
Nia grupo estis denove internacia, pro la ĉeesto de belga samideanino kun sia filineto kaj nia bulgara amiko Nedko.
Ankaŭ bone estis ke ni povis bonvenigi tiom da junuloj. Entute ĉeestis 30 partoprenantoj.
Ni entuziasme en diversaj grupetoj studis, interrompitaj de la kaf-kaj te-paŭzoj kaj la necesaj manĝoj, bonege preparitaj de niaj organizantoj Marijke, Vinus kaj Juri.
Sed ne nur de ili, ĉar ankaŭ aliaj samideanoj kontribuis al la manĝopreparado, ĉar Marijke kaj Vinus devis intertempe forlasi nin, por sufice longa aŭtoveturado ire kaj revene al Arnhem.
Kompreneble ni devis atenti la liston de deĵoro post la manĝoj kaj la paŭzoj, la liston de la `devigataj volontuloj`.
Sed ĉiuj bonhumore kaj bonvole plenumis siajn taskojn, kaj la aliaj, fakte ĉiuj iom kontribuis al la laboro, bone por la solidareco.
Sabatvespere oni volis al ni montri filmon, sed pro teknikaj mankoj tio estis malsukcesonta.
(Ĉu mi bone komprenis ke mankis iu ĝusta ŝnureto?) Do oni multope, komplike improvizadis kun diversaj ŝnuroj kaj aparatoj, mi eĉ timis ke iu malĝusta ŝnuro enirus la surmuran konektigilon, kaŭzante iun eksplodon.
Sed ĉiuj manipulantoj estis elektronike lertaj kaj finfine oni sukcesis funkciigi la projektadon de la filmo. Bedaŭrinde la sono ne funkciis, ĉu oni parolis ruse, finne aŭ lapone, mi ne ekscius, sed la filmo estis subtitolita en Esperanto.
Sed estis filmo de malmultaj vortoj, la tradukinto ne havis tiom da laboro.
En alia rondo oni vigle parolis (oj, oj, tiom da krokodilado......) , sed ankaŭ ni aŭdis muzikon, de tempo al tempo mi aŭdis pianon, poste la gitaron de Marijke kaj el iu kvadrata kofro de Martien venis iu aparato, kiu pro modesteco ne volis nomi sin akordeonon, sed simple `tirsakon`sed la muziko el tiu sako estis bonega.
Kiel vendrede vespere denove ni malfrue enlitiĝis.
Dimanĉe ni daŭrigis la seriozajn aferojn, studi tiun strangan, sed scivolemigan, preskaŭ ekzotikan, vere lernindan lingvon.
Posttagmeze la vetero fariĝis tiel bona, kun tiel klara blua ĉielo kaj tiel varma suno, ke oni decidis irpreni `freŝan nazon`, promenante en la ĉirkaŭaĵo.
Fine proksime je la kvara ĉio estis preta. Ni adiaŭis, estis fruktodona, sukcesinta semajnfino.
Denove, dankon al niaj instruintoj, kontribuintoj, deĵorintoj, organizintoj, ĉeestintoj, esperante, salutante, dirante:
`Ĝis revido en Schoonloo en marto !`